17 Μαΐου 2017

Σχολιασμοί (17 Μαΐ 2017).

I
Από το τέλος του διπολικού συστήματος και ύστερα, τα πρώτα διεθνή ταξίδια κάθε Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, είχαν ως εξής: George H. W. Bush - Καναδάς, Clinton - Καναδάς, George W. Bush - Μεξικό, Obama - Καναδας, ‪Trump - Σαουδική Αραβία.

Τα προγραμματισμένα ταξίδια του Trump, μέχρι στιγμής, έχουν ως εξής: Σαουδική Αραβία, Ισραήλ/Παλαιστίνη, Βατικανό (Συνάντηση με τον Πάπα), Βέλγιο (Σύνοδος ΝΑΤΟ), Ιταλία (Σύνοδος G7), Γερμανία (Σύνοδος G20), Ηνωμένο Βασίλειο (Συνάντηση με τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄), Βιετνάμ (Σύνοδος Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού), Φιλιππίνες (Σύνοδος Ανατολικής Ασίας).

Τρία είναι μέχρι στιγμής τα καθαρά διακρατικά διμερή ταξίδια: Σαουδική Αραβία, Ισραήλ και Ηνωμένο Βασίλειο.

Σημειώσεις
[-] Η Γαλλία, η τρίτη χώρα που επισκέφτηκε ο Obama, δεν υπάρχει πουθενά, μέχρι στιγμής.

[-] Η πολυπόθητη, για ορισμένους στην «Ευρώπη», σύγκρουση «Δύσης εναντίον Ισλάμ», δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα (θα πρέπει να επανακαθορίσουν την ιδεολογική ατζέντα τους διάφοροι «δυτικιστές» λοιπόν). Ο Trump θα δώσει ομιλία για το Ισλάμ, υπό την παρουσία 50 ηγετών μουσουλμανικών κρατών, κατά την επίσκεψη του στη Σαουδική Αραβία.

[-] Η διοίκηση Obama, ανάμεσα σε άλλα, είχε απομακρυνθεί από τη Σαουδική Αραβία και, σε μικρότερο όχι όμως αμελητέο βαθμό, από το Ισράηλ, είχε προσπαθήσει να αποστασιοποιηθεί από τη Μέση Ανατολή, είχε απομονωθεί και περιθωριοποιηθεί στο ζήτημα της Asian Infrastructure Investment Bank (AIIB) και αποτύχει στο περίφημο Pivot to Asia, είχε απομακρυνθεί στην πραγματικότητα, παρά τη ρητορική, από την Ε.Ε και τη Γερμανία, ενώ υπήρξε ρήγμα με τις Φιλιππίνες και τη Τουρκία. Μέχρι στιγμής, η διοίκηση Trump έχει αποχωρήσει από την Trans-Pacific Partnership (TPP) και έχει στο ενεργητικό της μια πολιτική σφαλιάρα στην Κορεατική Χερσόνησο (πρόσφατες εκλογές στη Νότιο Κορέα), τη μια από τις δύο περιοχές που φαίνεται η διοίκηση Trump να επιθυμεί δυναμικό Come Back (η άλλη είναι η Μέση Ανατολή). Τέλος, η διοίκηση Trump δεν έχει συμβάλλει στη δημιουργία κανενος failed state, μέχρι στιγμής.

[-] Στις σχέσεις με Ρωσσία και Κίνα, ηθελημένα, δεν αναφέρομαι καθόλου.


II
Μην δίνετε ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα στον μεταναστευτικό-κεντρικό λόγο που δίνει πελώριες παγκόσμιες διαστάσεις στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Ας το ξαναγράψουμε. Όλοι οι μετανάστες, όπου γης, δεν ξεπερνούν το 3,5% του συνολικού παγκόσμιου πληθυσμού.

Σε αυτά τα ποσοστά περιλαμβάνεται ένας Πολωνός που ζει 30 χρόνια στη Γερμανία ή/και στην Ελλάδα, ένας Τούρκος που επί 20 χρόνια έχει μαγαζι με κεμπάπ ή κάνει καριέρα σαν ηθοποιός στη Γερμανία, ένας Ινδός προγραμματιστής που ζει τα τελευταία 7 χρόνια στη Βρετανία ή μια Κινέζα που κουβαλάει το παιδί της στην πλάτη της στην περιοχή του Κεραμεικού, μια Ινδή ή ένας Κινέζος καθηγητής πυρηνικής φυσικής που διδάσκει από τη δεκαετία του 1980 σε κάποιο πανεπιστήμιο των Η.Π.Α, ένας Έλληνας ή μια Ελληνίδα που ζει εδώ και 15 χρόνια στη Γερμανία, ένας Σουηδός σχεδιαστής που έχει μετακομίσει στην Ολλανδία, ο Guardiola (προπονητής), ένας αρθογράφος του spiegel που γεννήθηκε στην Ελβετία ή ένας απλός μετανάστης.

Όλοι οι εν ζωή άνθρωποι που ζουν σε άλλο μέρος από αυτό που γεννήθηκαν, όλοι αυτοί οι άνθρωποι, έχουν υπολογιστεί από τον Ο.Η.Ε σε περίπου 250 εκατομμύρια. Σε ολόκληρο τον πλανήτη. Και δεν ξεπερνούν το 3,5% του παγκόσμιου πληθυσμού (ακόμη και όλους τους πρόσφυγες να συμπεριλάβουμε -κάτι που είναι λανθασμένο-, ο αριθμός παραμένει κάτω από το 4%).

Το 96% των ανθρώπων που ζουν πάνω στον πλανήτη, παραμένουν στις εστίες τους. Οι άνθρωποι δεν είναι ανέστιοι. Οι άνθρωποι έχουν εστίες.

Σημειώσεις
[-] Από το 2010 ως το 2015, μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια, εγκατέλειψε τις εστίες του, δηλαδή μετανάστευσε, περίπου το 0,5% του παγκόσμιου πληθυσμού. Εάν ξετυλίγαμε ένα χαρτί δύο μέτρων και η απόσταση αυτή -τα δύο μέτρα-, αντιστοιχούσε στο σύνολο του ανθρώπινου πληθυσμού πάνω στον πλανήτη, τότε όλοι οι μετανάστες των τελευταίων πέντε ετών θα αντιστοιχούσαν σε ένα εκατοστό αυτού του χαρτιού (των δύο μέτρων).

[-] Οι υπερτονισμένες παγκόσμιες διαστάσεις του μεταναστευτικό-κεντρικού λόγου γίνονται για διάφορους λόγους: π.χ, ο Ο.Η.Ε χρειάζεται χρηματοδοτήσεις, η «Ευρώπη» προϋποθέτει, προϋπολογίζει και έχει ανάγκη εισαγωγές (ακόμη και στην προσέγγιση της μετανάστευσης κυριαρχεί ευρωκεντρισμός), η φιλελεύθερη διεθνής τάξη κ.λπ.


III
Η «Ευρώπη», αν θέλει να σταματήσει να δέχεται μετανάστες (να μειώσει τα μεταναστευτικά ρεύματα-μεγέθη), μπορεί να το κάνει. Αλλά δεν θέλει. Γιατί θα καταρρεύσει (καθώς προϋποθέτει τη μετανάστευση προκειμένου να υπάρχει). Έτσι βρίσκεται ανάμεσα σε Συμπληγάδες Πέτρες: εάν σταματήσει να δέχεται μετανάστες θα καταρρεύσει, από τη μια μεριά. Από την άλλη μεριά, εάν συνεχίσει να δέχεται μετανάστες πάλι θα κινδυνεύσει να καταρρεύσει (καθώς συνεχώς θα ενισχύονται τα αντι-μεταναστευτικά ρεύματα-κόμματα, θα διαρρηγνύεται περαιτέρω η εθνική και κοινωνική συνοχή, το κοινωνικό συμβόλαιο κ.λπ). Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.

Εν τέλει, το μεγάλο πρόβλημα της είναι το εξής: Η «Ευρώπη» δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις ίδιες της τις προϋποθέσεις.

Σημειώσεις
[-] Και αν δεν μπορείς να εξασφαλίσεις τις ίδιες τις προϋποθέσεις ύπαρξης σου (οι οποίες δεν είναι και λίγες)...

[-] Εξ ου και οι διάφοροι μονόδρομοι, εκβιασμοί κ.λπ.